Bestanden in de cloud, het veilige alternatief voor dropbox

Dropbox is een van de tools die in meeste grote organisaties zonder blikken of blozen wordt gebruikt. Hoewel iedereen bewust is van de risico’s en tegenstrijdigheid dat gebruik ervan is met de heersende compliance. Het gemak dat de service biedt, zeker in BYOD omgevingen, overruled alles. Mopperende techs blijven het proberen zonder enig gehoor, nog nooit heb ik uit die hoek steekhoudende argumenten gehoord, het blijft vaak wat ‘kleintjes’. Kom op met de tegengeluiden!

Rond vorig jaar juli zijn verschillende publicaties verschenen nadat Snowden in een interview met de Guardian waarschuwde dat Dropbox een kandidaat PRISM organisatie is. Bij mijn weten heeft dat nieuwswaardige feitje weinig tot geen resultaat gehad binnen de organisaties waar ik mee samen heb gewerkt (of in mijn netwerk). Sterker nog, ik heb er NIEMAND over gehoord. Gemak gaat voor principes.

Guardian.com: [Snowden] “They just put Condoleezza Rice on their board, who is probably the most anti-privacy official you can imagine, she’s one of the ones who oversaw Stellar Wind and thought it was a great idea. So they’re very hostile to privacy.”

Guardian.com: “Cloud companies need to pursue the zero knowledge system, he [Snowden] said, where they host and process content on behalf of customers without having access to it themselves”

Men lijkt in de eerste plaats vooral bezorgd over de bedreiging van hackers die data uit kunnen laten lekken. De bedreiging vanuit de dienst zelf, met twijfelachtige privacy-maatregelen lijkt niets te raken. We hebben niets te verbergen tenslotte!!

Maar… hebben we wel wat te beschermen dan?

Mij worden documenten toevertrouwd en het is mijn taak die uiterst zorgvuldig te bewaren, wat ik uiteraard zeer serieus neem. Toch conformeer ik me nog steeds naar de gebruiken en wensen van de organisatie waar ik voor werk: 99% kans op Dropbox dus.

Het alternatief; sync.com

Zelf ben ik inmiddels aan het migreren naar Sync.com als veilige alternatief voor dropbox. Sync.com is een service die ik na een intensieve zoektocht heb uitgezocht om deze redenen die ik onmisbaar acht voor een bruikbare cloud service:

  • File version history & restore
  • Deleted file recovery
  • Basics: file sync/share, multi device, prijs en opslagruimte

Met deze extra’s die in het kader van bescherming uiteindelijk de keuze van Sync.com bevestigden:

Dropbox uitfaseren is een van mijn maatregelen om controle over mijn data (en dat van mijn opdrachtgevers) te claimen. Volgende blogpost: einde van een gmail-tijdperk!

NB. Mocht je na aanleiding van deze post Sync.com willen proberen, door dat via deze link te doen gun je mij extra opslag ruimte! http://www.sync.com/?_sync_refer=8c4581

Ik ben niet naïef, of wel?

Als advocaat van social media probeerde ik alle nieuwe netwerken uit zodra ze op mijn radar kwamen. Samen met alle ‘vaste social media vriendjes” migreerden we van netwerk naar netwerk en vele connecties bestaan nog steeds, zelfs met mensen die ik nog nooit in het echt heb ontmoet. Sceptische collega’s destijds (dan hebben we het over 2005-2006) vroegen me altijd 2 dingen, of ik dat ook allemaal écht ging gebruiken. Nu tien jaar later kunnen we daar leuk op terug kijken, vele van de netwerken die ik destijds dagelijks gebruikte, gebruik ik nu incidenteel of niet meer, en de netwerken die ik nu dagelijks gebruik bestonden toen nog niet of waren niet voor ons beschikbaar.

De andere vraag was steevast: ben je niet bezorgd om je privacy.

Hier komt het

Mijn reactie was altijd tweeledig, als eerste begon ik met “tenzij ik 100% ‘off the grid’ ga, vrees ik dat ik weinig privacy heb. Mijn telefoon weet waar ik ben en mijn zoekprofiel en mijn mail (Google) weet meer over mij te vertellen dan mijn eigen ouders”. Om aan te vullen met “ik zal over een jaar over 20 pas weten hoe erg ik dit vind, voor nu ben ik blij met het gemak dat het oplevert” … (famous last words).

Zelf beschik ik over een aardig moreel kompas. Ik wéét dat ik van alles en nog wat van jou te weten kan komen, zo handig ben ik inmiddels ook wel. Maar ik vind persoonlijk dat het niet altijd kan. Iets via Marktplaats overkopen van iemand die ik niet ken: deels oke. De nieuwe verkering van je maatje opzoeken en analyseren? Niet oke. Ik vind gewoon dat je het niet moet doen omdat je het kan, het is in mijn ogen gewoon niet oke om iemands privacy te schenden. Dat de informatie voor het oprapen ligt, wil nog niet zeggen dat je het moet gebruiken. Zo is het in mijn ogen ook niet oke om de sms’en op de telefoon van je partner of je kind te lezen, diens post of diens zakken te legen, niet dat het geheim moet zijn. Het zit hem in het gebaar van het niet doen, het niet lezen van wat niet aan jou is gericht. Een lastig gebaar om te hanteren middels social media overigens.

Anno 2015

Deze post begon ik met “Ik ben niet naief, of wel?”. In de aanloop van wederom een aardverschuivende privacy-statement van Facebook, die hordes aan Stockholm-syndroom leidende schapen tot paniek zal dwingen, lees ik het onderstaande bericht van onderzoeksjournalist Nafeez Ahmed op Medium.com.

Tien jaar geleden had ik waarschijnlijk niet geweten wat ik moest met de informatie dat de NSA en de CIA investeerders zijn geweest van de startup Google… echter nu anno 2015 moet ik toch even slikken.

Ik weet het nog zo goed…

1 april 2009 ging ik full-time als ondernemer aan de slag, mijn grootste blijdschap destijds “nu heb ik tijd om te bloggen…”. Als je naar het archief op mijn blog hieronder kijkt zie je het resultaat, het werd akelig stil sindsdien. Terugkijkend zie ik dat het enorm verleidelijk is om vooral enorm aan het werk te zijn, projecten voor opdrachtgevers of eigen projecten en ook sport; eigenlijk kan ik altijd wel bezig zijn.

Wat hield mij bezig in 2014?

Tot augustus was ik werkzaam als interim UX designer bij VGZ.nl, een leuk team wereldverbeteraars waar ik ruim 1,5 jaar erg fijn mee heb samengewerkt. Achterhetscherm.nl schreef er ook een leuk artikel over.

Ik ♥ startups

In 2013 was ik met Christopher Auer-Welsbach een startup begonnen (Inismo.com) wat de scene van startup-investeerders op zijn kop zou zetten. In een multi-disciplinair team, verspreid over de hele wereld, is het een hele uitdaging om een startup van de grond te krijgen. Mexico, India, Nederland, Oostenrijk en de Verenigde Staten; verschillende time-zones betekende heel wat flexibiliteit en helaas is het daarop stuk gelopen in de samenwerking met de developer. In 2014 hebben we nog een poging gedaan, maar dan voor de Europese markt, waar we uiteindelijk ook een punt achter hebben gezet. Dit is een enorm moeilijk wereldje om binnen te innoveren, de rek was er misschien na al die tijd er ook wel uit bij mij. Christoph verhuisd binnenkort naar Nederland, dus wie weet wat we nog voor mooie concepten kunnen bedenken. Vorig jaar versterkte ook Annedien Hoen ons team, dus ik sluit niet uit dat we nog eens de koppen bij elkaar steken. Dit keer in dezelfde time-zone in hetzelfde land… dat schiet alvast op.

Mooiste lead ooit

In November startte in bij Essent.nl om daar het team van designers te versterken, waar ik tot eind april 2015 onder de pannen zal zijn. In de tussentijd ben ik ook bezig geweest voor een nieuw concept en design voor Vasasport.nl, een hele sterke speler op gebied van sportieve reizen (fietsen, skiën en langlaufen). De aardige mensen van Vasasport.nl had ik al een aantal keer per mail bestookt met vervelende vragen over hun website, met als resultaat een antwoord “…kom alsjeblieft onze nieuwe website ontwerpen!”. Leukere manier om aan een lead te komen kan ik me niet bedenken. Mijn volgende doel is het verbeteren van het ux design van Futurumshop.nl op smartphones; daar heb ik ook al een paar klaag-mails naar gestuurd. Zal dat lukken in 2015?

En dan 2015…

Ik scande even het artikel over New Adventures in web design 2013 en las was Jessica Hische Procrastiwork noemt. Het internet staat en bomvol van, elke guru heeft er een cursus over geschreven of op zijn minst een downloadable PDF in ruil voor je mailadres: leef je passie. Mijn resolutie is minder werken achter een beeldscherm, de buitenwereld in op avontuur… wtf dat ook mag betekenen. Ik hoop dat ik niet perse zoals Wilco van Rooijen de Mount Everest moet beklimmen om “beroeps avonturier” te zijn (hoewel ‘everesting’ ook een ding is, wat iets beter bij me past), maar daar komt het wel op neer.

Tanja de Bie – beroeps avonturier. Dat klinkt waanzinnig… Over 5 jaar vast een nieuwe “ik weet het nog goed”, maar met in de tussentijd veel meer updates dan afgelopen periode. Ja, ik weet het nog goed, maar ik zeg het weer: ik ga meer bloggen.

Wachten en laadtijden

Ik las dit artikel over een niet bevestigd A/B onderzoek van Facebook. De claim was dat het tonen van een ‘custom’ pre-loader langzamer en irritanter werd ervaren dan een pre-loader die gelijk is aan de iOS systeem pre-loader. Men ervaarde dan dat hun eigen device langzaam reageerde en hadden daar langer geduld mee.

http://mercury.io/blog/the-psychology-of-waiting-loading-animations-and-facebook
http://mercury.io/blog/the-psychology-of-waiting-loading-animations-and-facebook

De schrijver verwees ook naar een artikel op NYtimes.com over de psychologie van wachten. Hoe een luchthaven de afstand tussen de gate en de bagage-band verlengde en daarmee het aantal klachten drastisch verminderde. Dus mén liep langer, maar klaagde minder. Als je wordt beziggehouden, gaat de tijd voor je gevoel sneller voorbij.

In 1985 schreef David Maister een artikel “The psychology of waiting lines” met daarin de first law of service en de second law of service. De eerste is S = P – E oftewel Tevredenheid (Satisfaction) = Perceptie (Perception) – Verwachting (Expectation).

De tweede service-wet laat zich minder makkelijk vertalen. Echter geeft hij in zijn artikel 7 factoren aan die Perceptie en Verwachting kunnen beïnvloeden en dus tevredenheid kunnen verhogen.

  1. Unoccupied time feels longer than occupied time,
    Langer lopen in ruil voor korter wachten op je bagage. Of bezig gehouden worden tijdens het wachten bij de Efteling.
  2. People want to get started,
    In sommige restaurants krijg je alvast een menukaart terwijl je wacht.
  3. Anxiety makes waits seem longer,
    Bijvoorbeeld als je denkt dat je de langzamere rij hebt gekozen, of bang bent dat je geen goede zitplaats hebt in het vliegtuig (of goed je tas kwijt kan).
  4. Uncertain waits are longer than known, finite waits,
    Men hoort liever “u bent over 30 minuten aan de beurt” dan “u bent zo aan de beurt”.
  5. Unexplained waits are longer than explained waits,
    Als het buiten stormt hebben we meer geduld dan wanneer het droog weer is buiten, wanneer we op een pizzabezorger wachten.
  6. Unfair waits are longer than equitable waits,
    Wanneer we op de balie-medewerker wachten, die de hele tijd de telefoon beantwoord en ons laat wachten.
  7. The more valuable the service, the longer the customer will wait,
    Op de nieuwste iPhone willen we langer wachten 😉 .
  8. Solo waits feel longer than group waits,
    Wanneer er een groepsdynamiek ontstaat (een melding over vertraging op het boarden op een vliegveld bijvoorbeeld waardoor we met elkaar in gesprek raken), wordt het ‘samen’ wachten dragelijker.

Tiny habits® (BJ Fogg’s brainchild)

Laatst heb ik meegedaan aan het mini programma Tiny Habits® van BJ Fogg. Hij is professor aan de universiteit van Stanford, het Persuasive Technology Lab en grondlegger van behavior designMy expertise is creating systems to change human behavior. I call this “Behavior Design. 

Het Tiny Habits® programma is erop gericht je te helpen met het invoeren van kleine gedragsveranderingen in je leven. Ideaal om eens mee te kijken met de meester op dit vak gebied en een leerzaam experiment met een verrassend inzicht. Zal ik het verklappen?? Nee je moet écht een keer zelf meedoen… schrijf je in voor een gratis cursus Tiny Habits® en leer in een week (5 dagen) 3 nieuwe gewoontes aan.

Older Posts »