Webformulieren; hoe moeilijk kun je het maken?

Op webanalisten.nl (aanrader!) schrijft Matthew Niederberger van Conversion Company het artikel: “Online formulieren en verwachtingen: Benodige Informatie“. Met als insteek optimalisatie van de conversie van online formulieren. Het designen van webformulieren is een soort fetish van mij, en van optimalisatie en conversie krijg ik ook (positieve) kriebels. Met smaak heb ik zijn artikel gelezen. Met name zijn paragraaf: “Hoe beantwoord je een vraag?”

Hoe beantwoord je een vraag?

In het boek ‘Forms That Work‘ wordt er gesproken over de vier stappen van het beantwoorden van een vraag door een bezoeker. Deze stappen zijn gebaseerd op onderzoeken van Tourangeau, Rips en Rasinski en staan beschreven in het boek “The Psychology of Survey Reponse“. De stappen die zij vast hebben gelegd m.b.t. het beantwoorden van vragen in een onderzoek zijn:

  1. De vraag begrijpen
  2. Zoeken naar een antwoord
  3. Bepalen of het antwoord bij de vraag past
  4. Plaatsen van het antwoord in het formulier

“Zoeken naar een antwoord” onderscheid hij in de volgende vier bronnen:

  1. Directe geheugen
  2. Verzamelde gegevens
  3. Een derde partij
  4. Verzonnen gegevens

Waar hij juist frustratie voorspelt bij het invullen van gegevens van een derde partij (gegevens die opgezocht moeten worden; paspoort, klantnummer etc.), voorspel ik deze mogelijkheid al bij stap 2 “Zoeken naar een antwoord”. Ryan Singer van 37Signals benoemde het al op FOWD in april 2007: “Making stuff up sucks!“.

Hoe moeilijk kun je het maken?

  • Format van velden, zoals…
    • Puntjes tussen voorletters
    • Geboortedatum ..-..-.. of ../../.. of ….
    • Postcode 1234 AA of 1234AA of over 2 velden
    • Telefoonnummer (06)12345678 of 0612345678
    • Geef inputformat vrij: los het zélf op.
  • Bedenken van een unieke gebruikersnaam…
    • Pas ná verzenden foutmelding verkrijgbaarheid gebruikersnaam melden
    • On-the-fly checken en melding geven van status.
  • Wachtwoord verzinnen…
    • Je standaard wachtwoord (hoeveel daar ook over te zeggen valt) voeldoet vaak niet:
    • Bijzondere tekens, mag niet of moet juist,
    • Lengte van wachtwoord varieerd,
    • Verplichte samenstelling, bijv persé 2 cijfers en 8 letters.
    • Wachtwoord genereren en gebruiker achteraf desgewenst laten aanpassen. Format vrijgeven, suggestie van sterkte meegeven (zie wordpress)

Dievenboef wordt digitaal opgehangen

Een vriendin van mij had al enige tijd een mountainbike te koop. Een vrij uniek model ook nog, waar je er niet veel van vind in Nederland. Misschien wel de enige in Nederland. Afin, gisteren meldde een potentiele koper zich en om een lang verhaal kort te maken; de vogel is met de fiets gevlogen. Op de downhill-community site Dirty-pages.net heeft de verkoopster melding gemaakt van de diefstal. Community-leden hebben met eenvoudig digispeurwerk de dief op Hyves en YouTube getraceerd. Deze heerschap kan zijn gezicht nergens meer vertonen. Vooral niet nu GeenStijl.nl zich er tegenaan heeft bemoeid: Hang ‘em high!

» Melding op Dirty-Pages.net
» Bericht op GeenStijl

Do not seek praise. Seek criticism.

David Airey schreef laatst over het boek “It’s not how good you are. It’s how good you want to be!” van Paul Arden. Dit boek werd mij aangeraden door Jeroen van Geel, een heerlijke tip want ik ben gek van het boekje dat ik om de haverklap uitleen. Zoiets moet je niet voor jezelf houden!

Het is trouwens een ideaal kado voor designers in je omgeving (hint). David quotte trouwens een passage uit het boek, waar ik het hardste van ging kwispelen:

It is quite easy to get approval if we ask enough people, or if we ask those who are likely to tell us what we want to hear.
The likelihood is that they will say nice things rather than be too critical. Also, we tend to edit out the bad so that we hear only what we want to hear.
So if you have produced a pleasantly acceptable piece of work, you will have proved to yourself that it’s good simply because others have said so.
It is probably ok. But then it’s probably not great either.
If, instead of seeking approval, you ask, ‘What’s wrong with it? How can I make it better?’, you are more likely to get a truthful, critical answer.
You may even get an improvement on your idea.
And you are still in a position to reject the criticism if you think it is wrong.
Can you find fault with this?