Page 2 of 42

Creative Mornings Utrecht “I’m not an entrepreneur” (reality)

CreativeMorningsUtrecht-004.001

How about this theme “Reality”?! When I found out, my head exploded with so many ideas. You can go so many ways with this subject. Virtual reality. Alternate reality. Augmented reality. I mean what is “reality”…

I asked wikipedia and I found out that the consensus is that “reality is the state of things as they actually exist” and also that it has nothing to do with our feelings and believes.

Well that just wonderful. Reality may be as it is, we have to deal with it and we deal with a tiny portion through our perspective and perception. And yes, that comes with many feelings and believes.

Very personal

Today I want to share a very personal experience of how my perspective of reality limited me in my business and as a person. Because the reality is, that I am a freelancer. I design websites for my beloved clients and they pay me for the time that I spend on their projects.

It is a trade: I dedicate my time: they give me money.

If I reduce this and ask myself “what is the core business?”, [clickandtweet handle=”” hashtag=”” related=”” layout=”” position=””]you could say that I am in the business of selling time boxed units of skills and knowledge[/clickandtweet]. Within these units I may be designing, consulting or analyzing but my core business is to sell all available units. And the only resource I have available, is me. I am the only asset my business has to make money. My business has to rely on my own efforts for it’s only stream of revenue.

For years I never really thought about this, I was too busy working to create other people’s businesses that I forgot to mind my own business. Also, I didn’t care that my income was tied to my hours, it even gave me a sense of freedom. If I wanted or needed some time off, I’d take the time off. Nobody would ask me if I had enough vacation time saved up. I could basically do was I pleased, as long as I delivered as promised and showed up when expected.

Now, the funniest thing about this is, is that I challenge and optimize my clients’ business models for a living. I have strong feelings and opinions about that. Yet, when it comes to my own business model… I have come to just accept it as a reality.

And a little side note: I didn’t want to hire staff of contractors. So, over time I had maneuvered myself into a position of being a high paid, high quality, flexible employee – with a different legal status.

I liked the upsides from that position but ignored the obvious downsides for as long as possible. As they say “if it ain’t broken… don’t try to fix it…”.

But what if something does break?

I never expected to get so sick that I couldn’t work, but I did. Nothing life threatening, but very debilitating. And my core business? I suddenly had a lot less less units to see, because the asset was broken.

The nature of this illness forced to take a huge step back look at my state of being. I found out that in order to recover physically, I had to deal with some of my mental crap. Crap that I had been neglecting in the same way I had been neglecting my business. I discovered 3 root causes:

  • I avoided making choices; like the plaque, saying yes to everything, ending up regretting everything
  • Overdue maintenance; waiting for things to fall apart before intervening,
  • Limited perspective; only seeing whats right in front of me

About avoidance

I found out that I had a hard time making decisions and I tried to avoid making them, I would just wait for it to become obsolete or that someone else would make the decision for me.

About overdue maintenance

This one I discovered much later. My tendency to neglect, can lead to what I call overdue maintenance. Only dealing with what was going on right now in the day to day events, not looking ahead for trouble. Trouble that could easily be avoided with a little vision and attention. In stead I did the bare minimum to avoid collaps, only to avoid that same thing from happening.

About having a limited perspective

But the big underlying problem of it all was my limited perspective. For the life of me I could not invision myself in the years to come. My perspective was limited to a few months. Further down the line it was a black hole. Again, being caught up in the day to day events, I didn’t concern my self with a possible future because I had my hands full with ‘the now’.

The tiny torch

You can compare that to navigating with a very small flashlight. Your perception depents on how far your flashlight can illuminate and from which vantage point your are looking.

When you and I both look at reality (which is as it actually exists and therfor is the same) – each of us will probebly see something different, because you may have a bigger flashlight, or another perspective.

To me, it became clear that I had been limiting myself, holding on to this tiny torch only perceiving and dealing with a small portion of reality. And now that I knew that I had been low-balling myself, I got very bummed out about that.

Really, I was much happier not knowing about these limitations and continue to carry my tiny torch.

But now that I knew, the situation was untenable.

Something had to be done, starting with widening my perspective, use bigger flashllight sort of speak – and dealing with my crap. I am happy to say that things have changed a lot in that department, as you can tell by me standing here in front of you.

What’s with the life changing events…

I guess “life changing events” are called that way for a reason right? Getting sick was a life changing event, but something bigger was about to happen and it didnt involve me getting sick or bummed out again. In fact, I think I’ve never been happier. In november 2015 our twin daughter where born.

You would hope that we didn’t need such big events in our lives in order to make changes, but I guess being an avoider and sensitive to leaving stuff to the last minute: I needed that. It is reality calling to let me know there are other perspectives and perceptions to consider, reality may be as it is but we will never be done exploring.

Since my recovering from being sick, I had been dealing with my personal crap and I believe I’ll be a better parent because of it. But the business part was still a little under developed. With two babies on their way, I forced myself to reconsider the business model. And asked myself “what if I become 115 years old?”. After all I now had a reason to develop a vision from a wider perspective. I want to be around as long as possible for our kids.

Conclusions/final thoughts:

  • don’t rely on trading time as a single source of income
  • stop the madness, pauze and reflect
  • help others

From a whole new perspective came about a strong vision of my possible future and ways to get me there. I am not an entrepreneur, yet. I’m just getting started and I believe that if you share my perspective on reality, we can and should help eachother. I’m starting a Linkedin group and I want to invite your to join and discuss our scalability as freelancers: daa.gs/LI-group

Slides

Thank you for listening, you are awesome. I hope you know that.


Deze post is onderdeel van de 27daysofmay in de aanloop van mijn talk bij Creative Morning Utrecht en lancering van ihavesomanyideas.com.

Als je dan toch een snaar weet te raken…

Vanochtend stond mijn Creative Mornings breakfast lecture in de planning, ik zal morgen de transcript posten en later zal de organisatie ook de video delen. En voor het geval je de url naar de LinkedIn groep zoekt: daa.gs/LI-group

Ik moet eerlijk bekennen dat ik het best pittig vond en voor mijn gevoel ging het ook niet altijd even lekker, sterker nog ondanks mijn voorbereiding raakte ik een stukje van mijn verhaal kwijt omdat ik wat was vergeten te vertellen. Daar stond ik dan met een microfoon in mijn handen, 2 camera’s op mijn gezicht en mijn hoofd was helemaal leeg en ik val stil…

Even zie ik mezelf staan, en ik zeg tegen mezelf “… ik wist dat dit kon gebeuren, maar de belangrijkste vraag nu is wat ga je nu doen”.  Sterker nog, hier was ik het meest bang voor. Gelukkig weet ik mezelf te herpakken als ik spiek op het scherm en zie wat de volgende slide is. Een belangrijke slide waar ik helaas door mijn zenuwen te snel doorheen schiet en even zakt de moed me in de schoenen, komt dit wel goed? Uiteindelijk weet ik het redelijk goed af te ronden en worden er ook nog een paar vragen gesteld en dan is het voorbij. Enerzijds opgelucht, anderzijds vrezend voor het oordeel van het publiek. Robert Jan komt me tegemoet en is erg positief ondanks mijn ongeplande pauze.

Dan krijg ik wat aanspraak, iemand wil toch nog even het naadje van de kous weten over mijn freelance strategieën en weer iemand anders schuift me een dik compliment toe. Zij vindt het een herkenbaar verhaal en vond het bovendien een dappere zet om zo’n persoonlijke ervaring te delen. Een paar andere mensen komen erbij staan en delen die mening. Ik ben blij verrast en ben mijn uitglijder allang vergeten: het heeft een snaar geraakt. Mijn dag kan niet meer stuk.

Bedankt voor het lezen, je bent geweldig. Dat weet je toch?!


Deze post is onderdeel van de 27daysofmay in de aanloop van mijn talk bij Creative Morning Utrecht en lancering van ihavesomanyideas.com.

Interview: Edwin van de Bospoort

Edwin van de BospoortDeze keer sprak ik Edwin van de Bospoort. Getrouwd en heeft 3 kinderen. Edwin is founder van de startups TimeBox en Sciomino, en daarnaast werkt hij ook freelance als UX-designer (vooral strategisch).

Edwin, vertel eens wat meer, wat is je achtergrond?

Ik ben opgeleid als Industrieel Ontwerper in Delft. Daar heb ik geleerd dat een product altijd een oplossing voor een probleem van een gebruiker is. Ik heb 5 jaar als user interface designer gewerkt voor een baas, en ben sinds 2004 aan het ondernemen. Ik heb eerst Stroomt opgericht met 3 anderen, en na 5 jaar ben ik daar uitgestapt. Hierna ben ik gaan freelancen, en heb ik daarnaast (samen met Herman van Dompseler) Sciomino en TimeBox opgericht.

Hoe genereer jij nu je inkomsten?

Aan de ene kant gewoon door me als freelancer te laten inhuren op uurbasis. Aan de andere kant met het verkopen van abonnementen op onze software Sciomino en TimeBox.

Hoe ben je daartoe gekomen?

Toen ik stopte bij Stroomt en fulltime aan het freelancen was, merkte ik dat ik dat ook wel eenzijdig begon te vinden. Ik dacht altijd oplossingen uit voor andere bedrijven. Soms zelfs zonder businessmodellen, en ik merkte dat daar qua productontwerp niet echt meer een uitdaging in zat.

Ik wilde proberen of het mogelijk was om zelf een product te maken, zodat ik naast de uren-inkomsten, ook een andere stroom van inkomsten kon genereren. En je eigen product maken en vermarkten, dat is wat elke ontwerper een keer gedaan moet hebben.

Welke mogelijke bronnen van inkomsten heb je uitgeprobeerd?

Ik heb naast uurtje-factuurtje ook wel workshops e.d. verkocht, maar het belangrijkste zijn de softwareproducten.

Wat heb je daarvan geleerd?

Super veel. Ik heb alle valkuilen denk ik wel gezien… Laat ik eens kijken of ik een top 10 lijstje kan maken:

  1. Ik ben zéér opportunistisch. Dat helpt om het vol te houden.
  2. Ik ben zéér opportunistisch. Dat zorgt er soms voor dat ik teveel tegelijk wil.
  3. Focus houden is het moeilijkste wat er is.
  4. Iedereen die je ontmoet heeft een mening. Ik ben daar gevoelig voor, ook al weet ik dat de meesten daarvan nog nooit zelf geprobeerd hebben iets te ondernemen…
  5. Luister vooral naar andere ondernemers in je eigen branche.
  6. Wees open (hard en dankbaar geleerd van Ruben Timmerman)
  7. Nee zeggen vind ik vreselijk moeilijk (zie 2).
  8. Freelancen én software ontwikkelen tegelijk is ontzettend lastig en zwaar. Leuk, leerzaam en dankbaar. Maar nogal time-consuming.
  9. Volg Lean Startup. Niet té rigide, maar vooral het MVP stuk. Een product kan klein al heel veel duidelijk maken, het moet écht niet perfect de eerste keer.
  10. Geef nooit op. Maar durf ook te stoppen.

Kun je stellen dat je een geboren ondernemer bent?

Nee, dat denk ik niet. Ik heb het met vallen en opstaan geleerd. Ik ben van origine een productman, maar dat is niet genoeg om te ondernemen. De rest is vooral handen in de modder en ervaren.

Komt het vanzelf of heb je drempels moeten overwinnen om hier te komen?

Niets komt vanzelf, je moet het allemaal zelf doen 🙂 De meest recente drempel die ik heb overwonnen is tot vervelens toe mensen achterna bellen omdat ik een antwoord nodig had. Dat gaat bij mij niet vanzelf, want ik hou er dus helemaal niet van als ik van die automated-marketing messages krijg van iemand die wanhopig met mij in contact wil komen. Maar iemand die een antwoord heeft beloofd, en gewoon moeilijk te pakken te krijgen is, vindt het helemaal niet erg dat ik vasthoudend was.

Hoe hou je jezelf gemotiveerd en gefocust?

Mijn vrouw en m’n compagnon zijn m’n grootste klankborden en coaches tegelijk. We zijn open en eerlijk naar elkaar, en houden het op die manier vol. Daarnaast ben ik er naar allerlei mensen steeds opener in geworden hoe zwaar het kan zijn. Dat werkt voor mij toch het beste. We zijn een (ver)oordelend landje, waar we successen willen vieren, maar elkaar niet zo goed kunnen aanmoedigen. Gelukkig kom ik steeds meer mensen tegen die ook gewoon durven zeggen dat ’t soms gewoon prut is.

Wat is je advies voor freelancers die hun schaalbaarheid willen verbeteren?

Probeer je freelance activiteiten in 3 of 4 dagen te stoppen (en te houden). Lukt dat niet, dan moet je niet willen dubbelen. Lukt dat wel, dan kun je in de vrijgekomen tijd aan dat ultieme idee gaan werken.

Wil je nog wat meer vertellen over TimeBox trouwens?

Aangezien jullie allemaal freelancers zijn, MOETEN jullie van het bestaan van TimeBox weten. Wij als freelancers staan vaak ingeschreven bij meerdere partijen, en deze bieden ons allemaal een portal of app aan om onze informatie in bij te houden. Als jouw beschikbaarheid voor werk veranderd, moet je dus bij 7 tools inloggen om dat kenbaar te maken. En dat is irritant.

TimeBox is dus een app, waarin je jouw beschikbaarheid voor werk kunt bijhouden, én je deze kunt delen met de bedrijven die in de app staan. Waarschijnlijk ken je nu nog géén van de bedrijven die in de app staan, maar die lijst moet gaan groeien. Dus: download de app, en vertel aan alle partijen die jou regelmatig inhuren, dat ze ook in de app komen te staan!

Nog even de links van Edwin op een rij:

Dank je voor je tijd Edwin, je bent geweldig. En jij bedankt voor het lezen, je bent ook geweldig. Dat weet je toch?!


Deze post is onderdeel van de 27daysofmay in de aanloop van mijn talk bij Creative Morning Utrecht en lancering van ihavesomanyideas.com.

Als je heel veel, of te veel, ideeën hebt…

Zodra de lieve mensen van Creative Mornings Utrecht me vroegen om een breakfast lecture te doen met het thema “Reality” explodeerde mijn hoofd met ideeën. Wat een mooi thema, waarmee je zoveel interessante kanten op kan gaan. En was ik maar een “Sheldon Cooper”, wat een onderwerp voor de wetenschap.

Afijn… voor wie zich nog kan herinneren, ik ben een beelddenker en op het moment dat mijn hoofd letterlijk explodeert met ideeën… ik kan je verzekeren dat is een mooi gezicht. Het is alsof je in een enkel moment een totaalbeeld krijgt op alles wat relevant is op het onderwerp, een sterrenhemel vol lichtjes zover het oog rijkt. Het zijn bij mij geen woorden, het zijn beelden of connecties, concepten.

Het is even genieten, maar ik doe er goed aan om zo snel mogelijk in actie te komen en er zoveel mogelijk over te schrijven. Dat kan door middel van een mindmap of indexkaartjes/post-its, soms moet ik gewoon een stuk schrijven. In het begin moet ik gewoon het eerste de beste wat in me opkomt, wat verrassend moeilijk is. Je bent toch geneigd om er meteen iets begrijpelijks van te maken, iets van klopt van de meet af aan. Dan kun je soms lang staren naar een wit velletje papier, of een knipperend cursor op het scherm.

Ik moet mezelf op dat soort momenten herinneren aan de eerste les “visualiseren” op het Grafisch Lyceum. Tijdens deze les moeten we staand achter de tekentafel, opgesteld als een ezel, in resolute bewegingen lijnen kriskras over het papier tekenen. Om zo af te leren vanuit de pols lijnen te trekken. Het was een soort “paint the fence”-achtige beweging en we waren zeer mechanisch lijnen aan het tekenen waarbij geen plek voor twijfel of bescheidenheid was. Het werd een kwestie van wie de meeste vellen vol kon krijgen en niemand was bezig met de perfecte lijn, vooral gewoon veel lijnen maken.

Ideeën uit je hoofd krijgen is hetzelfde, zoals Pat Flynn zei (zie de post “Oneliners”) ‘Thinking puts your editor brain into the driver’s seat’, iets wat je niet kunt gebruiken als je met een hoofd vol ideeën of concepten rondloopt. Er is eigenlijk geen betere remedie dan gewoon doen, door je niet te storen aan een lelijk handschrift of dat het slechts een vodje papier is of het mooiste notitieboek denkbaar dat nog maagdelijk leeg is. Dat brengt me bij een mooie quote uit een boek dat ik totaal vergat tijdens het schrijven van het stukje “Oneliners”:

Perfectionism is the voice of the oppressor, the enemy of the people. It will keep you cramped and insane your whole life, and it is the main obstacle between you and a shitty first draft.

Gezegd door Anne Lamott in ‘Bird by Bird: Some Instructions on Writing and Life’, een schitterend boek trouwens. Met veel humor en zelfspot zegt Anne eigenlijk, shitty first drafts zijn niet bedoeld om perfect te zijn. Ze zijn juist intentioneel imperfect en ongepolijst. Shitty first drafts zijn er om ideeën uit je hoofd en op papier te krijgen, omdat ze daar beter op waarde in te schatten zijn (en je daarmee een hoop mentale ruimte terug krijgt).

Bedankt voor het lezen, je bent geweldig. Dat weet je toch?!


Deze post is onderdeel van de 27daysofmay in de aanloop van mijn talk bij Creative Morning Utrecht en lancering van ihavesomanyideas.com.

Volgend doel: een ebook over de “inner critic”

Het is me goed bevallen, het dagelijks bloggen. Behalve dat het best veel werk was naast de voorbereidingen voor as vrijdag. Je krijgt er toch een ritme in het schrijven en ik leerde ook iets minder kritisch te zijn en kortere stukken te schrijven, zeker met een dagelijks ritme is het anders niet vol te houden. Langere stukken moet ik echt voor speciale gelegenheden bewaren.

Over langere stukken gesproken, er was 1 onderwerp dat dreigde zo lang te worden dat ik besloot om het te bewaren voor een ebook. Volgens mij heb ik er al eerder over gesproken, maar inmiddels heb ik al aardig de outline in de steigers staan en heb ik ook een termijn in gedachten wanneer het af moet zijn: augustus 2016. Het onderwerp is de “inner critic”, de belemmerende interne dialogen die we voeren met onszelf en waar we zelden gunstig voor de dag komen.

Voor het schrijven gebruik ik Scrivener. Normaal gebruik ik Evernote voor het schrijven van blogs, maar ik vond het te kort schieten voor het schrijven van een boek. Scrivener stelt je in staat om makkelijk outlines te maken, als index cards op je prikbord. Ik vind het prettiger om te werken met een outline en non-lineair door het schrijven te werken, Scrivener kan namelijk eenvoudig alles bij elkaar voegen en publiceren op een formaat dat je nodig hebt. Behalve de outline kun je makkelijk aparte folders aanmaken voor achtergrond onderzoek. Het wordt centraal opgeslagen in je project, zonder dat het je publicatie in de war schopt.

Nu mijn gevonden ritme goed volhouden, regelmatig blijven posten op deze blog en op ihavesomanyideas.com én hard werken om in augustus een mooi eerste ebook te kunnen presenteren. Een heerlijk doel om naar te werken.

Bedankt voor het lezen, je bent geweldig. Dat weet je toch?!


Deze post is onderdeel van de 27daysofmay in de aanloop van mijn talk bij Creative Morning Utrecht en lancering van ihavesomanyideas.com.

Wat versta ik onder schaalbaarheid

De term ‘schaalbaarheid‘ komt volgens mij oorspronkelijk uit de IT, waar het aangeeft in welke mate een (online) dienst of product makkelijk uit te breiden is. Mijn wikipedia zegt ervan:

Scalability is the capability of a system, network, or process to handle a growing amount of work, or its potential to be enlarged in order to accommodate that growth. For example, it can refer to the capability of a system to increase its total output under an increased load when resources (typically hardware) are added. An analogous meaning is implied when the word is used in an economic context, where scalability of a company implies that the underlying business model offers the potential for economic growth within the company.

Ik versta onder schaalbaarheid de mate waarop wij freelancers geld kunnen verdienen zonder afhankelijk te moeten zijn van onze eigen persoonlijk inzet per uur. Zolang we afhankelijk zijn van hoeveel we onszelf kunnen inzetten, zijn we per definitie niet schaalbaar. Een week bestaat uit 168 uur en zelfs al zou je het kunnen, we hebben gewoon niet meer tijd beschikbaar en daar moeten we het mee doen.

Als je een normale full-time werkweek van 40 uur nastreeft, met een beetje vakantie of een keer ziek. Wat verplichte feestdagen en misschien eens een weekje tussen opdrachten zou je misschien wel 46 weken in een jaar kunnen werken a 40 uur. Je kan vast nog wel eens aan je uurtarief sleutelen, maar in grove lijnen kun je nu al bedenken wat je de komende jaren tot aan je pensioen gaat verdienen. Nu is de vraag dus wat we er aan kunnen doen, ter aanvulling of verbetering. Vandaar mijn nieuwe serie met interviews, de eerste met Reinier Ladan staat al live.

 

Bedankt voor het lezen, je bent geweldig. Dat weet je toch?!


Deze post is onderdeel van de 27daysofmay in de aanloop van mijn talk bij Creative Morning Utrecht en lancering van ihavesomanyideas.com.

Interview: Reinier Ladan

Reinier LadanDe laatste tijd hoorde ik steeds meer mensen over Reinier Ladan, uit de vreemdste hoeken kwam er een “ken jij Reinier”, dus ik vond het tijd eens bij te kletsen met Reinier.

Hij is co-founder en co-host van twee podcasts, wat hij inmiddels al 5 jaar doet. En hij verstuurd een wekelijkse nieuwsbrief, waar de lezers via Patreon een terugkerende betaling kunnen doen om zo hun waardering en support uit te spreken, zodat producers als Reinier lekker bezig kunnen blijven.

Reinier, vertel eens wat meer, wat is je achtergrond?

Ik ben Reinier Ladan en ik ben voornamelijk interactie-ontwerper. Ik probeer de term ‘UX’ zoveel mogelijk te vermijden want ik vind dat een megalomane term voor de dingen die met pixels te maken hebben. Achtbaan- en escaperoomontwerpers mogen wat mij betreft de term UX claimen, geen probleem mee. Sinds 2000 ben ik al aan het ‘ondernemen’ als freelancer. Eerst meer development georiënteerd en sinds 2007 full-time als ontwerper.

Hoe genereer jij nu je inkomsten en hoe ben je daartoe gekomen?

Over het algemeen draai ik uurtje factuurtje. Voor het soort werk dat ik doe is het heel moeilijk om fixed price te werken gezien de grote onzekerheid qua scope. Het zijn ook vaak lange klussen die ik doe. Het risico kan ik onmogelijk in een fixed price vangen.

Als ik een vast omlijnde adviesklus heb probeer ik wel wat deliverables te definiëren en daar dan een vaste prijs aan te hangen, maar die is dan alsnog gebaseerd op een berekening van de uren die ik denk dat erin gaan zitten.

Wat ik wel heb geleerd is dat je niet zomaar voor een klus moet gaan die onder je gemiddelde uurtarief ligt. Laat je uurtarief geregeld omhooggaan en meegroeien met de ervaring die je opdoet.

Uiteraard heb ik nog de droom om iets te verzinnen en te bouwen waar ik passive income uit kan halen maar daar heb ik vooralsnog niet veel tijd in geïnvesteerd.

Kun je stellen dat je een geboren ondernemer bent?

Mijn ouders zijn mijn hele leven al ondernemer (MKB) en daardoor is dat bestaan me wel met de paplepel ingegoten. Ik zal niet zo snel een vaste baan nemen, het gevoel van je eigen richting bepalen ligt me wel. Echt een ‘ondernemende ondernemer’ ben ik overigens niet, ik ontplooi niet heel veel nieuwe producten of diensten. Ik grijp wel kansen aan waar ik me comfortabel in voel en waar ik een uitdaging in zie. Zo heb ik nu de rol van product owner bij mijn huidige opdrachtgever en dat zie ik als een leuke uitdaging. Gewoon proberen en kijken wat het me brengt.

De echte ondernemer in me zal eruit moeten komen als er wat minder aanvragen zijn, maar vooralsnog heb ik de luxe dat ik altijd wel werk heb.

Hoe hou je jezelf gemotiveerd en gefocust?

Ik heb geen coach, ik doe graag dingen alleen. Ik praat wel over mijn bezigheden en problemen waar ik tegenaanloop met bevriende freelancers. Mijn motivatie haal ik vooral uit de uitdaging die ik in een klus zie. Ik probeer altijd op de top van mijn kunnen opdrachten uit te voeren en meer dan genoeg hooi op mijn vork te nemen. Ik hanteer wel een goede work/life balance, je zult me niet snel meer tot ’s avonds laat zien doorwerken. Ik werk overdag hard genoeg om alles tot een goed einde te brengen.

Wat is je advies voor freelancers die hun schaalbaarheid willen verbeteren?

Zoals je kunt lezen heb ik daar niet echt ervaring mee dus kan ik daar vrij weinig zinnigs over zeggen. Wat ik wel doe is tijd investeren in dingen die nu nog geen geld opleveren maar waarvan ik de ervaring wel waardevol vind.

Ik ben co-founder en co-host van twee podcasts: De Appels en Peren Show die even in de zomerstop zit en de Glitch Podcast die binnenkort weer van start gaat. Ik zie het als professionele ontplooiingen zonder inkomsten. Podcasten gaat nog eens groot worden en ik heb hierdoor al vijf jaar podcastervaring. Dat is op een moment ook wat waard. Daarnaast is het zo leuk om te doen!

Verder heb ik nog een wekelijkse nieuwsbrief waarin ik aardig wat tijd aan besteedt: de 82% nieuwsbrief. Meer over mijn betaalde en onbetaalde hobbies vindt je op Reinier.io.

Dank je voor je tijd Reinier, je bent geweldig. En jij bedankt voor het lezen, je bent ook geweldig. Dat weet je toch?!


Deze post is onderdeel van de 27daysofmay in de aanloop van mijn talk bij Creative Morning Utrecht en lancering van ihavesomanyideas.com.

Interviews over schaalbaarheid

Binnenkort start ik met een serie interviews over schaalbaarheid. Collega freelancers en ondernemers vraag ik hoe zij nadenken over schaalbaarheid, wat ze hebben ondernomen of van plan zijn. Een mooie kans om te leren van anderen, hun fouten en succesvolle strategieën. Het eerste interview staat al klaar voor morgen en ik hoop er zo een wekelijkse rubriek van te maken, misschien is het zelfs wel een mooi onderwerp voor een podcast.

Mag ik jou interviewen over je schaalbaarheid of ken je iemand met een goed verhaal, laat het me weten via het formulier en ik neem contact met je op.

Morgen kun je het eerste interview lezen met Reinier Ladan. Volgende keer: Edwin van de Bospoort.

Bedankt voor het lezen, je bent geweldig. Dat weet je toch?!


Deze post is onderdeel van de 27daysofmay in de aanloop van mijn talk bij Creative Morning Utrecht en lancering van ihavesomanyideas.com.

Oneliners

Als ik boeken lees, markeer ik graag oneliners die me inspireren of aan het denken hebben gebracht. Een paar uit boeken die ik recent heb gelezen (of nog mee bezig ben).

“Radical focus”

Geschreven door Christina R Wodtke, hieraan begon ik vlak nadat ik het boek “Deep work” van Cal Newport uit had gelezen. Enerzijds vond ik dat ik mijn dosis focus wel had gehad, maar Christina kwam me over als een leuke dame met mooie inzichten, wat kon het kwaad om nog een focus-boek te lezen. Wodtke schrijft over hoe teams tot uitvoering kunnen komen, zonder te blijven hangen in de ideeën fase of steeds afgeleid te worden door nieuwe ideeën. Ideeën zijn leuk en aardig maar: “it’s not important to protect an idea. It’s important to protect the time it takes to make it real”

“Become an idea machine”

Door Claudia Azula Altucher, een boek dat ik nog niet uit hebt trouwens. Wat ik erg kon waarderen is dat zij met dit boek het hebben van ideeën een beetje verheerlijkt (wat natuurlijk een beetje in mijn straatje is). Ze zegt dat velen haar veroordeelden, immers… ideeën zijn waardeloos zonder de executie: “The idea has to come first, ideas  precedes execution”

“Will it Fly”

Van Pat Flynn, ik bestelde het boek nog voor het uitkwam en het leest zoals verwacht van Pat Flynn, met charme en humor. In het hoofdstuk “Germination” bespreekt hij hoe je hersenen in verschillende modi kunnen opereren. Als je iets probeert te bedenken of creëren heb je de “creatie” modus en de “editor” modus. De eerste staat voor verbeelding, creativiteit en openheid naar nieuwe ideeën en verbindingen. Het tweede is de logische en analytische modus die zeer gereguleerd opereert. Hij stelt dat je tijdens de creatie fase de “editor” even op pauze moet zetten omdat het je flow en creativiteit significant belemmert: ‘Thinking puts your editor brain into the driver’s seat.’

“Essentialism”

Het boek van Greg McKeown is nog altijd een van mijn favoriete boeken (sorry Arjan) een boek dat eigenlijk meteen goed begint met “if you don’t prioritize your life, someone else will”. Greg wil met het boek bewerkstelligen dat we niet langer ongedisciplineerd jagen op meer-meer-meer, maar gedisciplineerd kiezen voor minder. Een belangrijke vaardigheid om dat te kunnen is het maken van keuzes: “The Latin root of the word decision–cis or cid– literally means “to cut” or “to kill”.”

Bij het schrijven van deze post merk ik dat ik het lezen mis, door de voorbereiding van de Creative Mornings talk en andere werkzaamheden schiet het er een beetje bij in. Hoogtijd om weer ruimte in mijn dag hiervoor te maken.

Bedankt voor het lezen, je bent geweldig. Dat weet je toch?!


Deze post is onderdeel van de 27daysofmay in de aanloop van mijn talk bij Creative Morning Utrecht en lancering van ihavesomanyideas.com.

Wat is ‘risico’ nu werkelijk?

Eerder vandaag sprak ik Kaj Rietberg die wat typo’s op de blog had gespot. We raakten aan de praat over mijn proces, over wat je tegen kan houden om iets nieuws en onbekends op te starten, waar een kans op falen bestaat.

Vlak voor de geboorte van onze dochters, liep mijn vrouw risico op zwangerschapsvergiftiging. Daarom moesten de baby’s met een CTG-monitor in de gaten gehouden worden. De eerste keer vond ik het zo spannend, dat het voelde als een ‘te spannend boek’ waarvan ik eerst het einde moest lezen, voor ik het verder kon lezen. Ik bedacht me dat ik zulke mate van ongemak gewoonweg niet gewend was, en door mijn gebrek aan tolerantie ervoor heel slecht tegen deze situatie kon. Uiteindelijk hebben we nog bijna 4 weken lang dagelijkse CTG’s gehad en leerde ik daar mee omgaan, maar het besef dat er een lage tolerantie voor ongemak was boeide mij.

In het gesprek met Kaj, vroeg ik hem wat iemand kan tegenhouden om iets nieuws op te starten. Een van de bezwaren die ter sprake kwam was faalangst, de kans dat iets mislukt of niet wordt geaccepteerd. We spreken dan van een risico, en met name het risico op een negatieve afloop. Het idee van risico zorgt voor meer ongemak.

Ik kan me goed herinneren dat mijn lichaam in sommige situaties vrij heftig kon reageren bij een lage tolerantie voor ongemak, alsof je hormonen er een zaak van ‘leven of dood’ van willen maken, ondanks dat je op een rationaal niveau wel beter weet. Dat bracht het volgende inzicht; het schijnt dat we bij het binnengaan van een nieuwe ruimte onbewust altijd controleren of er een vloer is. Misschien dat we bij het aangaan van [wat we als risico beschouwen], ook controleren “is er een vloer?”. In het geval van onbekend terrein waar we niet kunnen vertrouwen op onze ervaring, kunnen we dat niet met zekerheid verklaren en dus moeten we het erop gokken = het risico.

Bedankt voor het lezen, je bent geweldig. Dat weet je toch?!


Deze post is onderdeel van de 27daysofmay in de aanloop van mijn talk bij Creative Morning Utrecht en lancering van ihavesomanyideas.com.